Popielice gnieżdżą się w dziuplach, w opuszczonych gniazdach ptasich, a także w skrzynkach lęgowych dla ptaków. Aktywne są nocą głównie w koronach drzew. Podstawowym pożywieniem popielicy są nasiona i owoce,
a w szczególności owoce buka (bukiew), żołędzie i orzechy laskowe. Zjada również pokarm zwierzęcy np. owady. Popielica jest aktywna zaledwie 5-6 miesięcy w roku (od kwietnia/maja do września/października). Pozostałą część roku spędza w norach ziemnych, gdzie zapada w sen zimowy (tzw. hibernację).

Temperatura ciała popielicy, która normalnie wynosi ok. 36 stopni Celsjusza, spada w okresie hibernacji do temperatury otoczenia, czyli kilku lub kilkunastu stopni. Umożliwia to zwolnienie procesów życiowych zwierzęcia i przeżycie tego niekorzystnego czasu bez pobierania pokarmu (popielice korzystają wtedy jedynie z tłuszczu zgromadzonego w ciele jesienią). W środku lata przychodzą na świat młode.
Są bezradne, nagie i ważą zaledwie 1-2 gramy. Samica wychowuje je bez pomocy samca. Młode popielice szybko rosną i już we wrześniu można zobaczyć jak przemykają wśród gałęzi drzew. Można też usłyszeć w nocy wydawane przez popielice donośne zawołania: krii, uii, uiiii... emitowane pojedynczo lub w seriach, a słyszalne nawet z odległości większej niż 100 metrów.