|
| Gniewosz plamisty Coronella austriaca, czasami nazywany również miedzianką, należy do rodziny węży właściwych Colubridae. Jest to gatunek adriatycko-śródziemnomorski, którego zasięg na południu dochodzi do Morza Śródziemnego, a na północy do Szwecji i Finlandii. Na Wyspach Brytyjskich występuje jedynie w południowej Anglii. Gniewosz jest gatunkiem wybitnie ciepłolubnym. Zajmuje siedliska nasłonecznione, suche, porośnięte zróżnicowaną roślinnością (Fot. 13 i 14). Występowanie gniewosza w Polsce jest słabo poznane. Stanowiska tego gatunku stwierdzono zarówno na nizinach, jak i w górach. Jednak wszędzie gdzie występuje jest nieliczny. Gniewosze żywią się przeważnie jaszczurkami zwinkami (Fot. 15) i dlatego występują przede wszystkim tam, gdzie ich ofiary osiągają wysokie zagęszczenia. |
| Gniewosz jest gatunkiem jajożyworodnym. Samice rodzą kilka-kilkanaście młodych, najczęściej w sierpniu. We wrześniu są już mało aktywne, a w październiku udają się na sen zimowy. Z zimowania budzą się w kwietniu, do godów przystępują w maju. Gniewosz wykazuje aktywność dzienną. Można go spotkać wygrzewającego się w różnych porach dnia. Najczęściej jednak jest ukryty pod osłoną roślinności, kamieni lub powalonych drzew. |
| Gatunek ten, jak wszystkie gady krajowe, objęty jest ochrona gatunkową, podlega również Konwencji Berneńskiej i Dyrektywie Siedliskowej UE. |
| Dalsze informacje o gadach Polski, w tym o gniewoszu plamistym, można odnaleźć w następujących opracowaniach:
Berger L. 2000. Płazy i gady Polski. PWN, Warszawa Juszczyk W. 1987. Płazy i gady krajowe. PWN, Warszawa Najbar B. 2000. Gniewosz plamisty. Lubuski Klub Przyrodników, Świebodzin. |
|
|