Załącznik nr 2.
Propozycja zmian w projekcie "Zasad hodowli i użytkowania lasu wielofunkcyjnego", wynikających z konieczności ochrony szczególnych rodzajów siedlisk przyrodniczych
1. Proponujemy zapisać, że:
Komisje Techniczno-Gospodarcze, podczas opracowywania projektów planów urządzenia lasu, mogą, uwzględniając warunki i doświadczenia miejscowe, modyfikować cele i zasady gospodarki leśnej, określone w Zasadach hodowli i użytkowania lasu - w zakresie: (...)
- ustalać dodatkowe typy gospodarcze drzewostanów z uwzględnieniem szczególnie cennych lokalnie gatunków i ras drzew np. sosny wdziarowej, sosny taborskiej, sosny limby, modrzewia sudeckiego, jaworu, lipy itp., z uwzględnieniem szczególnie cennych lokalnych typów naturalnych zbiorowisk leśnych" oraz z uwzględnieniem konieczności ochrony chronionych siedlisk przyrodniczych.
- rodzajów i form rębni w kierunku zapewniającym zwiększenie udatności i jakości odnowienia lasu oraz w kierunku wynikającym z potrzeby ochrony chronionych siedlisk przyrodniczych;
2. Proponujemy dodać definicję: siedlisko przyrodnicze = ekosystem, biocenoza, "obszar lądowy lub wodny, naturalny lub półnaturalny, wyodrębniony w oparciu o cechy geograficzne, abiotyczne i biotyczne"
3. Proponujemy zmodyfikować obecny § 36 w sposób następujący (autopoprawka do naszej poprzedniej propozycji:
§ 36
Lasy o szczególnym znaczeniu przyrodniczo-naukowym obejmują lasy:
- na stałych powierzchniach badawczych i doświadczalnych, w tym na glebowych powierzchniach wzorcowych oraz na powierzchniach założonych dla obserwacji zmian ilościowych i jakościowych zachodzących w środowisku leśnym bez ingerencji człowieka i pod wpływem różnego rodzaju czynności hodowlanych
- w parkach krajobrazowych, zespołach przyrodniczo-krajobrazowych, otulinach parków narodowych i rezerwatów przyrody
- stanowiące siedliska przyrodnicze podlegające ochronie w sensie obowiązujących przepisów o ochronie przyrody
- stanowiące cenne fragmenty rodzimej przyrody, np. wyjątkowo dobrze wykształcone płaty naturalnych zbiorowisk leśnych
- stanowiące pamiątkę kultury leśnej, np. ukształtowane przy użyciu dawnych, unikatowych metod hodowlanych
- jeżeli zostały z tego tytułu formalnie uznane za ochronne. Zasady zagospodarowania tych lasów wynikają z decyzji o ich uznaniu za ochrone, z planów ochrony ustanowionych na podstawie przepisów o ochronie przyrody lub z potrzeb zachowania przyrodniczo-naukowych wartości tych lasów.
§ 36A
Lasy o szczególnym znaczeniu dla obronności i bezpieczeństwa państwa ...
4. W § 75 pkt. 6 proponujemy zapisać:
W drzewostanach znajdujących się w ekstremalnych warunkach wzrostu tj. w strefie górnej granicy lasu oraz na siedliskach boru bagiennego, a także w niektórych lasach stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody, można zaniechać stosowania rębni ze względu na ochronny charakter tych drzewostanów.
5. W 79 pkt 6 proponujemy zapisanie:
Nie stosuje się zrębów zupełnych zlokalizowanych wzdłuż głównych szlaków komunikacyjnych (drogi krajowe, wojewódzkie i powiatowe w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych), jak też bezpośrednio przy zbiornikach wodnych (rzeki, jeziora, stałe oczka wodne, bagna, torfowiska, mszary, trzęsawiska), a także w otulinach rezerwatów i parków narodowych w oddziałach bezpośrednio do nich przylegających. Nie stosuje się także zrębów zupełnych w lasach stanowiących siedliska przyrodnicze podlegające ochronie w sensie przepisów o ochronie przyrody, oraz w bezposrednim sasiedztwie nieleśnych ekosystemów hydrogenicznych zaliczonych do siedlisk przyrodniczych podlegających ochronie. W takich sytuacjach odnowienie lasu musi być prowadzone przy zastosowaniu rębni złożonych minimum w pasie drzewostanu o szerokości ok. 40 m przyległym bezpośrednio do chronionych obiektów - z jednoczesnym kształtowaniem ekotonów.
6. W § 85 proponujemy zapisanie:
Rębnię przerębową, nazywaną również ciągłą (V), zaleca się stosować przede wszystkim w litych drzewostanach jodłowych, a ponadto w drzewostanach mieszanych gatunków cienioznośnych o budowie wielopiętrowej (złożonych z jodły, buka i świerka) z dużą przewagą jodły. Rębnię tę zaleca się stosować również w drzewostanach świerkowych w strefie górnej granicy lasu (na siedliskach boru wysokogórskiego), a także w lasach stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody - dla ciągłego zachowania charakteru ich ekosystemów.
7. Podtrzymujemy i uzupełniamy wcześniej zgłoszoną naszą propozycję:
Rębnia IVd (dotychczas IIId) to najelastyczniejszy ze znanych sposobów zagospodarowania lasu, umożliwiający pełne wykorzystanie zmienności mikrosiedliskowej i lokalnych warunków. Choć jest trudna w wykonaniu i wymaga najwyższych kwalifikacji służby leśnej, nadaje się do wykorzystania we WSZYSTKICH lasach w których zależy nam na złożonej i urozmaiconej strukturze przestrzennej i pionowej. Ta rębnia nadaje się doskonale np. do odnawiania wielogatunkowych lasów grądowych, do elastycznej przebudowy drzewostanów sosnowych na bogatszych siedliskch, do zagospodarowania żyznych buczyn z możliwością wprowadzenia do nich domieszek. Proponujemy, by w opisie tej rębni podkreślić jej szczególne znaczenie i możliwości jej zastosowania do zagospodarowania wszystkich lasów o wysokim reżimie ochronnym, także na nizinach i w zróżnicowanych warunkach siedliskowych, a także do elastycznej przebudowy drzewostanów w warunkach wysokiego reżimu ochrony (np. parki krajobrazowe, otuliny parków narodowych). Rębnia ta może i powinna być, wespół z rębnią ciągłą, podstawowym sposobem zagospodarowania lasów stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody. Odpowiednich zmian trzeba by dokonać zarówno w tekście, jak i w tab 4.
8. W § 93 pkt. 4 proponujemy zapisać:
Intensywnej uprawy gleby nie wykonuje się na Glebowych Powierzchniach Wzorcowych ani w lasach stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody.
9. W § 108 proponujemy zapisanie:
Przed przystąpieniem do zalesiania gruntów porolnych wszystkie powierzchnie przeznaczone do zalesienia należy objąć przeglądem w celu wydzielenia powierzchni do:
- zalesienia sztucznego,
- poddania naturalnej sukcesji roślinności leśnej,
- pozostawienia w formie naturalnej jako: bagna, łąki, torfowiska, zakrzewienia, remizy, zadrzewienia, polany z ewentualnym złożeniem wniosków o uznanie ich za użytki ekologiczne,
- trwałego zachowania w formie nieleśnej, ze względu na ich wartości przyrodnicze
założenia plantacji leśnych gatunków drzew szybko rosnących
W przeglądzie tym należy w szczególności zinwentaryzować i zaplanować do ochrony płaty ekosystemów nieleśnych stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody
10. W § 130 proponujemy dodanie zdania:
Nie wprowadza się podszytów w naturalnie ubogich w gatunki lasach stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody, np. w acidofilnych dąbrowach, borach chrobotkowych i bażynowych, kwaśnych buczynach
11. Podtrzymujemy i uzupełniamy naszą wcześniejszą uwagę i propozycję:
Rozdział "Kształtowanie retencji wodnej i gospodarka wodą w lasach" jest najsłabszym elementem projektowanych Zasad i powinien zostać gruntownie przepracowany, jego obecna treść zawiera bowiem wiele elementów techniczno-melioracyjnego podejścia kontrastującego z proekologicznymi zapisami w pozostałej części Zasad. W szczególności proponujemy:
- Zakaz odwadniania siedlisk Bb, BMb, Bw i BMw i w ogóle wszystkich siedlisk na glebach torfowych. Siedliska te nie mają praktycznego znaczenia dla produkcji leśnej, zwłaszcza, gdy uwzględnić koszty ich udostępnienia. Pełnią natomiast niezwykle ważną rolę ekologiczną. Obniżenie poziomu wody w torfowisku na głębokość 40-50 cm (jak proponuje się w projekcie dla borów bagiennych !) czy nawet 20-30 cm (LMb i Ol) nieuchronnie wiąże się z uruchomieniem procesu murszenia i zaniku powierzchniowych warstw torfu i degeneracją torfowiska. Tymczasem wszystkie torfowiska są sprawnymi zbiornikami retencyjnymi wody - torfowisko gromadzi praktycznie tyle samo wody, co jezioro o takiej samej powierzchni. Murszenie i zanik wierzchnich warstw torfu to znaczne ograniczenie tej zdolności retencyjnej, znacznie większe niż może być zrekompensowane budowa jakichkolwiek urządzeń małej retencji. Proponujemy skreślenie całego § 150 i zastąpienie go zapisem zakazującym odwadniania siedlisk torfowych oraz ekosystemów hydrogenicznych stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody. Proponujemy także by w ogóle nie doprowadzać do sytuacji opisanych w § 152 pkt 4g, w związku z czym punkt ten stałby się zbędny.
- Zmianę treści § 146 na następującą:
§ 146
Zwiększanie retencji wodnej i poprawę jakości wody umożliwiają:
1. Stałe utrzymywanie istniejącej szaty leśnej w stanie rozbudowanym gatunkowo i strukturalnie, a to wymaga zaniechania lub znacznego ograniczenia stosowania zrębów zupełnych;
2. Zachowanie w stanie naturalnym śródleśnych cieków wodnych oraz odtwarzanie naturalnego charakteru cieków, które w przeszłości zostały uregulowane
3. Zachowanie wszystkich torfowisk, które działają jak naturalne zbiorniki retencyjne oraz jak naturalne filtry oczyszczające wodę; a także odtwarzanie i renaturalizację torfowisk, które w przeszłości zostały odwodnione i przesuszone
4. Ograniczanie zanieczyszczenia środowiska, bowiem zanieczyszczenia przenoszą się (w części) wraz z wodą na tereny niżej położone; w tym także ograniczanie stosowania w lasach nawozów mineralnych i chemicznych środków ochrony lasu tylko do przypadków zagrażających istnieniu lasu;
5. Zwiększanie lesistości i zadrzewień - szczególnie w górnych częściach zlewni i na obrzeżach cieków i zbiorników wód otwartych oraz na obszarach występowania zbiorników wód podziemnych, a także na terenach objętych erozją wodną i wietrzną gleb w celu ochrony gleby oraz zbiorników i urządzeń melioracyjnych przed zamuleniem i eutrofizacją;
6. Gromadzenie wody we wszelkiego rodzaju naturalnych i sztucznych zbiornikach retencyjnych.
- Proponujemy, by programy zwiększania retencji wodnej (§ 153 pkt. 1) zawierały również, i to w pierwszym rzędzie inwentaryzację torfowisk z identyfikacją ich typów ekologicznych i zdolności retencyjnej
- Proponujemy, by w § 153 pkt 3 Programy, o których mowa wyżej uwzględniały również:
- Potrzeby zachowania i ochrony, a także w miarę potrzeb renaturalizacji stosunków wodnych w ekosystemach hydrogenicznych stanowiących chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody
- Możliwości odtwarzania i renaturalizacji zniszczonych i przesuszonych torfowisk, możliwości unaturalnienia uregulowanych w przeszłości cieków wodnych, a także możliwości odtworzenia zniszczonych zbiorników wodnych
- Proponujemy by w § 153 wprowadzić punkt 4 o następującym brzmieniu:
Prace polegające na wykonywaniu urządzeń małej retencji powinny być poprzedzone ekspertyzą przyrodniczą, dla zabezpieczenia przed przypadkowym zniszczeniem cennych przyrodniczo ekosystemów mokradłowych. Nie należy budować zbiorników wodnych kosztem istniejących bagien i torfowisk. Przy budowie obiektów małej retencji należy preferować niewielkie obiekty z wykorzystaniem materiałów naturalnych.
12. W Tabeli 4 proponujemy zapisać przy rębni IVd (dotychczas IIId) i rębni V (dotychczas IV), w rubryce "główne zastosowanie":
... oraz lasy stanowiące chronione siedliska przyrodnicze w sensie przepisów o ochronie przyrody
13. W Tabeli I proponujemy conajmniej następujące zmiany:
- BMb we wszystkich krainach przyrodniczo-leśnych (brzeziny bagienne lub słabe torfowcowe olsy): zalecić rębnię IV/V
- OlJ we wszystkich krainach przyrodniczo-leśnych (łęgi olszowo-jesionowe lub jesionowe): zalecić rębnię IV/V
- Ol we wszystkich krainach przyrodniczo-leśnych (olsy): zalecić rębnię V
- Bs we wszystkich krainach przyrodniczo-leśnych (bory chrobotkowe): zalecić rębnię V
- W Krainie I , III i V dopuścić na LMśw i Lśw typ gospodarczy Bk (kwaśne buczyny niżowe) z zalecaną rębnią IV/V
- W Krainie I i II dopuścić na BMśw typy gospodarcze: Dbb-So, Dbb (naturalny drzewostan kwaśnych dąbrów mezotroficznych) z zalecaną rębnią II/IV/V
- W Krainie I dopuścić na BMw typ gospodarczy Dbs-Brz (naturalny drzewostan wilgotnych dąbrów subatlantyckich w strefie przymorskiej) z zalecaną rębnią II/IV/V
- W Krainach I, II, III, IV, V i VI dopuścić na Lśw i Lw typy gospodarcze Db-Gb, Lp-Gb i Gb (grądy) z zalecaną rębnią IV/V
- W Krainie VII dopuścić na LG typ drzewostanu Bk (kwaśne i żyzne buczyny sudeckie), tak jak dopuszczony w krainie VIII. W obu przypadkach zalecić rębnię IV/V
Powrót
Speth
Blog o fotografii
AZS Poznań
SEO blog
Srebrna Góra
Forum Srebrna Góra
Polska w obiektywie
Hodowla kaktusów
Hodowla sukulentów
Kolarstwo górskie
Nowe technologie
Opuszczony blog
Wypas owiec
Opuszczone miejsca