Średniowieczne grodzisko na wyspie Pierskiej. Fot. Przemysław Wylegała

      Obecność człowieka na wyspach na Jeziorze Bytyńskim notuje się już od stuleci. Świadczą o niej choćby bardzo dobrze zachowane, wspomniane już wcześniej grodziska zlokalizowane na dwóch wyspach. Jedno z nich, znajdujące się na Wyspie Komorowskiej, określane w klasyfikacji archeologicznej jako grodzisko wklęsłe typu nizinnego, funkcjonowało w okresie epoki łużyckiej oraz najprawdopodobniej też częściowo w okresie wczesnego średniowiecza. Drugie, leżące na Wyspie Pierskiej, funkcjonowało w okresie pełnego średniowiecza i jest typu stożkowatego nizinnego. Jest prawie pewne, że w owym czasie wyspy były całkowicie wylesione i wykorzystywane rolniczo.

Wyspa Komorowska. Fot. Paweł Śliwa

      Na temat wysp na początku czasów nowożytnych brak danych, jednak w XIX i XX wieku były na nich ekstensywne pastwiska. Po zarzuceniu wypasu w latach 80. aż do 2004 r. na wyspach człowiek nie prowadził żadnej działalności, odwiedzane one były tylko okazyjnie przez naukowców lub kłusowników. Intensywnie użytkowane jest jednak samo jezioro i tereny bezpośrednio do niego przylegające. Otoczone jest ono intensywnie użytkowanymi polami i łąkami, które dochodzą praktycznie na sam brzeg akwenu. Tylko na niewielu fragmentach linii brzegowej rosną pojedyncze drzewa i krzewy. Z terenów uprawnych do wód akweny przedostają się nawozy, które powodują jego użyźnienie (eutrofizację). Jeszcze do niedawna do jeziora spuszczano ogromne ilości ścieków, które spowodowały silne jego zatrucie. W efekcie tego obecnie woda nie jest zbyt czysta i w upalne lata często występują niedobory tlenowe powodujące masowe śnięcia ryb. Prowadzona jest tu gospodarka rybacka, jezioro chętnie odwiedzają wędkarze oraz miłośnicy kąpieli i surfingu.

Głównym sponsorem projektu jest Globalny Fundusz ochrony Środowiska GEFSGP UNDP oraz Unia Europejska. Projekt realizowany jest także przy współpracy i wsparciu finansowym Urzędu Gminy w Kaźmierzu oraz Gospodarstwa Rolnego "Avena" w Piersku.