OPINIA PAŃSTWOWEJ RADY OCHRONY PRZYRODY
DOTYCZĄCA PROJEKTU USTAWY O OCHRONIE PRZYRODY,
SPORZĄDZONEGO I UDOSTĘPNIONEGO DO KONSULTACJI ZEWNĘTRZNYCH
W DNIU 6 LUTEGO 2003 r.
PRZEZ MINISTERSTWO ŚRODOWISKA
(dokument przedstawiony przez KDNUOP PROP w dniu 11 marca 2003 r.)
Państwowa Rada Ochrony Przyrody z dużym zadowoleniem wita przedstawiony projekt nowelizacji prawa ochrony przyrody. Proponowane nowe zapisy ustawowe stanowią istotny postęp w stosunku do obecnie obowiązującej Ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody.
Na podkreślenie zasługuje nowatorstwo niektórych z proponowanych przepisów. Po raz pierwszy w ustawie w sposób kompleksowy zostały uwzględnione np. sprawy związane z prowadzeniem ogrodów botanicznych i zoologicznych, ochroną ex situ, monitoringiem przyrodniczym czy ośrodkami rehabilitacji zwierząt. Następuje rzeczywiste dostosowanie polskich przepisów dotyczących ochrony przyrody do prawa międzynarodowego, a w szczególności Dyrektyw Ptasiej i Siedliskowej UE oraz Konwencji Waszyngtońskiej. Istotna jest także racjonalizacja zakazów dotyczących chronionych obszarów, obiektów, siedlisk i gatunków. Na poparcie zasługuje wiele nowych idei i pomysłów wprowadzonych do Ustawy - np. utworzenie centralnego rejestru obszarów i obiektów chronionych.
Z satysfakcją witamy powrót do niesłusznie zarzuconych, a sprawdzających się w przeszłości rozwiązań - jak Straż Ochrony Przyrody, w formie dostosowanej do współczesnego prawa i sytuacji społecznej. Pozytywnie oceniamy także wiele rozwiązań idących w kierunku decentralizacji systemu zarządzania ochroną przyrody.
Projekt z pewnością nie jest jeszcze doskonały. Pragniemy jednak podkreślić, że od samego początku prac nad nową ustawą Ministerstwo Środowiska wykazywało dużą otwartość na opinie i propozycje zgłaszane przez różne grupy, środowiska i osoby. W wyniku szerokich konsultacji społecznych, prowadzonych także za pomocą Internetu, wiele z przesyłanych postulatów znalazło odzwierciedlenie w obecnym kształcie projektu. PROP przedstawia w niniejszej opinii kilka najistotniejszych uwag w stosunku do opiniowanego dokumentu.
- Bardzo słusznym posunięciem jest wzmocnienie pozycji wojewódzkich konserwatorów przyrody w strukturze administracji wojewódzkiej. Jednak m.in. w związku z nałożeniem na wojewodów wielu nowych obowiązków, niezbędne jest dalsze, silne wzmocnienie kompetencji i możliwości wojewódzkich konserwatorów przyrody. Szczególnie istotne wydaje się wzmocnienie ich uprawnień kontrolnych w zakresie inwestycji i działań mających znaczenie dla środowiska (dotyczy to także uzgodnień prowadzonych w starostwach).
- W projekcie ustawy jest tylko jeden artykuł odnoszący się w całości do akwenów morskich - ale wyłącznie chronionych na poziomie parku narodowego. Tymczasem niezbędne byłoby rozwiązanie w ustawie wielu niejasności dotyczących zasad ochrony walorów przyrodniczych naszego morza. W jaki sposób będą tworzone i administrowane podwodne obszary będące morskimi rezerwatami, morskimi użytkami ekologicznymi i innymi formami ochrony przyrody - w tym obszarami NATURA 2000? W związku z ich specyfiką (np. władza samorządu terytorialnego i wojewody nie odnosi do wód morskich), czy oznacza to, że należy zarządzać każdym elementem morza z pozycji władzy centralnej w Warszawie? Z pewnością przynajmniej na część z tych pytań można szybko znaleźć odpowiedź i zastosować je jeszcze w tym w projekcie ustawy.
- W ustawie dopuszcza się bez żadnych warunków zgodę na wycinkę drzew i zakrzaczeń, do której pretekstem jest ochrona przeciwpowodziowa. Ponadto wycinanie drzew i krzewów jest zwolnione z opłat. Usuwanie drzew w dolinach rzecznych powoduje nieodwracalne straty w krajobrazie i cennych ekosystemach, a w wielu wypadkach wcale nie poprawia bezpieczeństwa w przypadku powodzi, zwiększając zagrożenie niżej położonych terenów. Wycinka taka jest tylko jedną z metod traktowanych jako ochrona przeciwpowodziowa, a zwolnienie z opłat powoduje, że jest to metoda najtańsza, a jednocześnie najbardziej niszcząca przyrodę i krajobraz. Proponowane zapisy stoją w sprzeczności z deklarowaną w ustawie ochroną różnorodności biologicznej, siedlisk przyrodniczych i zagrożonych gatunków. Zamiast takiego rozwiązania można odsuwać wały, budować poldery itp. Konieczny jest system ekspertyz, uzgodnień i zezwoleń. Jako absolutne minimum postulujemy wprowadzenie obowiązku uzgadniania takich prac z wojewodą (wojewódzkim konserwatorem przyrody).
- Nie rozwiązana zostaje kwestia możliwości powiększania rezerwatów przyrody tworzonych wiele lat temu przez inne niż wojewoda organy, często w formie rozporządzeń odnoszących się do wielu obiektów równocześnie. W ustawie powinna znaleźć się delegacja dla wojewodów upoważniająca do podejmowania decyzji o korekcie ich granic.
- W przypadku wielu ustawowych rozwiązań dotyczących postulowanych działań, zabrakło w projekcie wskazań dotyczących źródeł ich finansowania. Stąd PROP odczuwa niedosyt zawartych w ustawie zabezpieczeń finansowych na realizację zadań ochrony przyrody.
- W wyniku licznych zmian pierwotnie bardzo nieuporządkowana i skomplikowana ustawa stała się jeszcze obszerniejsza i trudniejsza do zrozumienia. Widoczne są rezultaty prób zwiększenia jej przejrzystości, wciąż jednak istnieją duże możliwości jej skrócenia i poprawy jej struktury. Przede wszystkim sugerujemy analizę możliwości łączenia kilku niemal identycznych ustępów odnoszących się np. do różnych form ochrony we wspólne zapisy. Np. czterokrotnie powtarzające się w ustawie identyczne zasady refundacji kosztów dojazdu na posiedzenia ciał doradczych można przedstawić łącznie w jednym miejscu. Poza tym wiele szczegółowych zapisów, nie wiążących się bezpośrednio z ochroną przyrody (np. dotyczące mieszkań służbowych czy umundurowania), powinno się raczej znaleźć w rozporządzeniach, a nie w ustawie.
W załączeniu PROP przedstawia trzy dokumenty:
Prof. dr hab. Andrzej Grzywacz
Przewodniczący PROP
Dr inż. Andrzej Kepel
Przewodniczący Komisji
NUOP PROP
Powrót
Speth
AZS Poznań
Srebrna Góra
Srebrna Góra Forum
SEO blog
Blog fotograficzny
Polska w obiektywie
Hodowla kaktusów
Hodowla sukulentów