Państwowa Rada Ochrony Przyrody, PROP, organ władz państwowych mający za zadanie wydawanie opinii, konsultacje i pełnienie funkcji doradcy rządu w sprawach ochrony przyrody oraz gospodarowania zasobami naturalnymi. Zamiar jej utworzenia powzięto 17 XII 1919 na zebraniu polskich przyrodników, leśników i miłośników turystyki, m.in. z udziałem profesorów: W. Szafera, J.G. Pawlikowskiego, E. Romera, S. Sokołowskiego, malarza S. Kamockiego oraz ministra oświaty K. Praussa.

W 1919 rząd polski utworzył Tymczasową Państwową Komisję Ochrony Przyrody, od 1926 noszącą nazwę Państwowej Rady Ochrony Przyrody, złożoną początkowao z 14 osób, której przewodniczącym został twórca idei powstania Komisji oraz główny jej organizator, profesor W Szafer. Później przewodniczył jej każdorazowy minister leśnictwa i przemysłu drzewnego, a nastepnie minister rolnictwa, leśnictwa i gospodarki żywnościowej.

      W 1928 PROP opracowała projekt pierwszej polskiej ustawy o ochronie przyrody, wprowadzonej w życie 10 III 1934. Również z inicjatywy PROP 21 IV 1966 uchwalono pierwszą polską ustawę o ochronie powietrza atmosferycznego przed zanieczyszczeniem.

      PROP zajmuje się szeregiem problemów dotyczących ochrony rodzimej fauny i flory, m.in. ochroną gatunkową zwierząt i roślin, stałym nadzorem nad restytucyjną hodowlą żubra, prawidłowym gospodarowaniem zasobami leśnymi, tworzeniem obszarów chronionych, jak parki narodowe, parki krajobrazowe, rezerwaty i in. PROP podejmuje międzynarodową współpracę w zakresie ochrony przyrody, m.in. uczestniczyła w tworzeniu IUCN w 1948 i od chwili jej powstania bierze czynny udział w pracach tej organizacji.

      W obrębie PROP działa wiele komisji, m.in. ochrony zwierząt, roślin, parków narodowych i rezerwatów, ochrony przyrody nieożywionej i krajobrazu. Od 1945 wydawany jest dwumiesięcznik Chrońmy przyrodę ojczystą, ukazujący się jako organ PROP.