Projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody

Projekt
11.05.2000 r.

USTAWA
z dnia .......... 2000 r.
o zmianie ustawy o ochronie przyrody

Art. 1.
W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 114, poz. 492, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 89, poz. 415, z 1995 r. Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 349, Nr 133, poz. 885 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 1 otrzymuje brzmienie:
"Art. 1. Ustawa określa cele, zasady i formy ochrony przyrody ożywionej i nieożywionej oraz krajobrazu.";

2) art. 2 otrzymuje brzmienie:
"Art. 2. 1. Ochrona przyrody, w rozumieniu ustawy, oznacza zachowanie, właściwe wykorzystanie oraz odnawianie zasobów przyrody i jej składników, a w szczególności:
1) dziko występujących roślin lub zwierząt,
2) siedlisk przyrodniczych,
3) siedlisk gatunków chronionych roślin lub zwierząt,
4) zwierząt prowadzących wędrowny tryb życia,
5) roślin lub zwierząt, objętych ochroną na podstawie odrębnych przepisów,
6) przyrody nieożywionej,
7) krajobrazu.
2. Ochrona przyrody ma na celu:
1) utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów,
2) zachowanie różnorodności biologicznej,
3) zachowanie dziedzictwa geologicznego,
4) zapewnienie ciągłości istnienia gatunków i ekosystemów,
5) kształtowanie właściwych postaw człowieka wobec przyrody,
6) przywracanie do stanu właściwego zasobów przyrody i jej składników.";

3) po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
"Art. 2a. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) ochrona ścisła - całkowite zaniechanie ingerencji człowieka na stan ekosystemów i składników przyrody,
2) ochrona częściowa - czynna ochrona ekosystemów i składników przyrody w celu przywrócenia stanu naturalnego lub ich utrzymania w stanie zbliżonym do naturalnego,
3) ochrona krajobrazowa - zrównoważony rozwój obszaru oraz zachowanie cech charakterystycznych krajobrazu,
4) otulina - strefa ochronna wyznaczona indywidualnie dla określonej formy ochrony przyrody zabezpieczająca ją przed zagrożeniami zewnętrznymi,
5) plan ochrony - podstawowy dokument opracowywany dla szczególnych form ochrony przyrody zawierający opis formy ochrony oraz cele prowadzenia działań ochronnych, katalog zadań i sposobów ich wykonania,
6) rośliny - w rozumieniu niniejszej ustawy obejmują królestwo roślin i królestwo grzybów,
7) siedlisko przyrodnicze - jest to obszar lądowy lub wodny, naturalny lub półnaturalny, wyodrębniony w oparciu o cechy geograficzne, abiotyczne i biotyczne,
8) siedlisko roślin lub siedlisko zwierząt - jest to obszar występowania gatunków chronionych roślin lub zwierząt,
9) starodrzew - drzewa lub drzewostany wykazujące osłabienie funkcji życiowej wskutek późnego wieku lub warunków środowiska, jak również te które przekroczyły wyznaczony wiek rębności,
10) środowisko przyrodnicze - jest to ogół elementów przyrody, a w szczególności dziko występujące rośliny, zwierzęta i ich siedliska, naturalne i przekształcone siedliska przyrodnicze, przyroda nieożywiona oraz krajobraz,
11) zagrożenia zewnętrzne - czynniki mogące wywołać zmiany cech fizycznych, chemicznych lub biologicznych w składnikach chronionej przyrody, wynikające z działalności człowieka,
12) zrównoważony rozwój - jest to proces zintegrowania działań gospodarczych i społecznych nie powodujący zmian cech fizycznych, chemicznych lub biologicznych w składnikach przyrody lub ekosystemach,
13) korytarz ekologiczny - propozycje przygotuje Ministerstwo Środowiska.";
Uwaga: art. 2a - propozycja wnioskodawców - do ponownego rozpatrzenia.

4) art. 4 otrzymuje brzmienie:
"Art. 4. Cele ochrony przyrody są realizowane przez:
1) uwzględnianie wymagań ochrony przyrody w polityce ekologicznej państwa, programach ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju przyjmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego, strategiach rozwoju województw, wojewódzkich i miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, studiach uwarunkowań i kierunków rozwoju przestrzennego gmin,
2) obejmowanie zasobów przyrody i jej składników formami ochrony przewidywanymi ustawą lub przepisami szczególnymi,
3) opracowywanie i wykonywanie planów ochrony określonych w ustawie obszarów objętych ochroną.";
Uwaga: dotychczasowy art. 4 w wersji przygotowanej przez Min.Środ. jest przeniesiony jako nowy art. 13a.

5) w art. 10 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
"3) rada parku narodowego,";

6) w art. 11:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Członków Państwowej Rady Ochrony Przyrody na kadencję trwającą 3 lata w liczbie 30 powołuje minister właściwy do spraw środowiska spośród działających na rzecz ochrony przyrody, przedstawicieli:
1) nauki,
2) praktyki,
3) organizacji społecznych.",

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a. W ramach Państwowej Rady Ochrony Przyrody działają komisje problemowe, do których minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek przewodniczącego Rady, może powołać także osoby spoza jej składu.",

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
"5. Działalność Państwowej Rady Ochrony Przyrody i Komisji Problemowych jest finansowana z budżetu Ministerstwa Środowiska.";

7) w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Członków wojewódzkiej komisji ochrony przyrody na kadencję trwającą 3 lata w liczbie 20 powołuje wojewoda spośród działających na rzecz ochrony przyrody, przedstawicieli:
1) nauki,
2) praktyki,
3) sejmiku wojewódzkiego,
4) organizacji społecznych,
5) organizacji gospodarczych.";

8) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie:
"Formy ochrony przyrody";

9) art. 13 otrzymuje brzmienie:
"Art. 13. 1. Poddanie pod ochronę następuje przez:
1) tworzenie parków narodowych,
2) uznawanie określonych obszarów za rezerwaty przyrody,
3) tworzenie parków krajobrazowych,
4) wyznaczanie obszarów chronionego krajobrazu,
5) wprowadzanie ochrony gatunkowej roślin i zwierząt,
6) wprowadzanie ochrony w drodze uznania za:
a) pomniki przyrody,
b) stanowiska dokumentacyjne,
c) użytki ekologiczne,
d) zespoły przyrodniczo-krajobrazowe.
2. Obszary wymienione w ust. 1 w pkt 1-4 tworzą krajowy system obszarów chronionych. System ten stanowi układ przestrzenny wzajemnie uzupełniających się form ochrony przyrody, łączonych korytarzami ekologicznymi.";

10) po art. 13 dodaje się art. 13a i 13b w brzmieniu:
"Art. 13a. 1. Dla obszarów objętych formami ochrony określonymi w art. 13 ust. 1 pkt 1-3 sporządza się i realizuje plan ochrony.
2. Projekt planu ochrony dla określonego obszaru sporządza organ zarządzający albo sprawujący bezpośredni nadzór nad tym obszarem, w ciągu 5 lat od dnia utworzenia parku narodowego, rezerwatu przyrody lub parku krajobrazowego.
3. Projekt planu ochrony podlega zaopiniowaniu przez zainteresowane jednostki samorządu terytorialnego, w terminie jednego miesiąca od dnia jego przedłożenia. Niezłożenie opinii w przewidzianym terminie uznaje się za brak uwag do projektu.
4. Ustalenia zawarte w planie ochrony, są wiążące dla miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
5. Minister właściwy do spraw środowiska w drodze rozporządzenia ustanawia plan ochrony dla obszarów objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 i art. 23 ust. 5.
6. Wojewoda, z zastrzeżeniem ust. 5, w drodze rozporządzenia, ustanawia plan ochrony dla obszarów objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 i 3.
7. Ustanowienie planu ochrony zobowiązuje właściwe gminy do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru objętego planem ochrony lub dokonania zmian w obowiązującym planie miejscowym, w terminie jednego roku od dnia wejścia w życie aktu ustanawiającego plan ochrony. Koszt sporządzenia lub zmiany planu miejscowego obciąża budżet państwa.
8. Jeżeli rada gminy w przypadku, o którym mowa w ust. 5 nie podejmie w wyznaczonym terminie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wojewoda wzywa gminę do podjęcia takiej uchwały w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące, a po bezskutecznym upływie tego terminu sporządza plan w formie aktu prawa miejscowego. Przyjęty w tym trybie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wywołuje takie skutki, jak miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przez radę gminy.
9. Postanowienia ust. 6 stosuje się odpowiednio do ustaleń zawartych w aktach powołujących formy ochrony przyrody określone w art. 13 ust. 1 pkt 4 i 6.
Art. 13b. 1. Plany ochrony dla parków narodowych, rezerwatów przyrody oraz parków krajobrazowych, sporządza się na okres 20 lat, z uwzględnieniem:
1) charakterystyki i diagnozy (oceny) stanu przyrody,
2) identyfikacji i oceny zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych,
3) charakterystyki i oceny uwarunkowań społecznych i gospodarczych,
4) analizy skuteczności dotychczasowych sposobów ochrony,
5) charakterystyki i oceny stanu zagospodarowania przestrzennego.
2. Plany ochrony dla parku narodowego oraz rezerwatu przyrody zawierają w szczególności:
1) cele ochrony z uwzględnieniem przyrodniczych i społecznych uwarunkowań ich realizacji,
2) obszary ochrony ścisłej, częściowej i krajobrazowej,
3) program działań ochronnych na obszarach ochrony ścisłej, częściowej i krajobrazowej,
4) sposoby eliminacji lub minimalizacji zagrożeń dla przyrody,
5) obszary i sposoby ich udostępniania dla celów naukowych, dydaktycznych, edukacyjnych, turystycznych i rekreacyjnych,
6) ustalenia do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
3. Plany ochrony dla parku krajobrazowego zawierają w szczególności:
1) cele ochrony z uwzględnieniem przyrodniczych, społecznych i gospodarczych uwarunkowań ich realizacji,
2) obszary działań ochronnych,
3) zakres prac związanych z ochroną przyrody i kształtowaniem krajobrazu obszarów wymienionych w pkt 2,
4) sposoby eliminacji lub minimalizacji zagrożeń dla przyrody,
5) obszary i sposoby ich udostępniania dla celów naukowych, dydaktycznych, edukacyjnych, turystycznych i rekreacyjnych oraz dla innych form gospodarowania,
6) ustalenia do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady sporządzania projektu planu ochrony dla:
1) parku narodowego,
2) rezerwatu przyrody,
3) parku krajobrazowego,
uwzględniając formy ochrony przyrody, charakterystykę ekosystemów oraz dopuszczalne sposoby gospodarczego korzystania z zasobów przyrody w parkach krajobrazowych oraz kierując się potrzebą ochrony różnorodności biologicznej.
5. Dla parków narodowych lub rezerwatów przyrody, dla których nie sporządzono planów ochrony, organ sprawujący bezpośredni nadzór, sporządza roczne zadania ochronne, zatwierdzane przez właściwe organy. Zadania te obejmują:
1) identyfikację i opis zagrożeń wewnętrznych i zewnętrznych oraz sposoby ich eliminacji,
2) sposoby i zakres prowadzenia ochrony czynnej.
6. Plany ochrony dla rezerwatów przyrody, o których mowa w art. 23 ust. 3 lub parków krajobrazowych położonych na terenie kilku województw, ustanawia w drodze rozporządzenia wojewoda, na którego obszarze działania znajduje się największa część rezerwatu lub parku krajobrazowego, w porozumieniu z innymi właściwymi wojewodami.";

11) w art. 14:
a) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
"4. Na obszarach graniczących z parkiem narodowym wyznacza się otulinę.
5. W otulinie, o której mowa w ust. 4, może być utworzona strefa ochronna zwierząt łownych, której obszar nie podlega włączeniu w granice obwodów łowieckich.",

b) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
"5a. Minister właściwy do spraw środowiska w drodze rozporządzenia, ustanawia strefę ochronną zwierząt łownych, określa obszary wchodzące w jej skład oraz szczegółowe zasady utrzymania właściwej liczebności i struktury populacji zwierząt łownych na obszarze parku. Minister właściwy do spraw środowiska, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, będzie kierował się potrzebą:
1) ochrony zwierząt łownych w parkach narodowych,
2) stworzenia strefy bezpieczeństwa dla zwierząt łownych wychodzących na żerowiska poza granice parku narodowego,
3) utrzymania właściwej liczebności i struktury populacji zwierząt łownych na obszarze parku narodowego w celu zachowania równowagi przyrodniczej.",

c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
"6. Park narodowy jest udostępniany społeczeństwu na warunkach określonych w planie ochrony. Warunki udostępniania parku narodowego obejmują w szczególności czas oraz wyznaczone miejsce, w których możliwe jest przebywanie ludzi.",

d) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
"6a. Za wstęp lub korzystanie z wartości przyrody parku narodowego, jego urządzeń i obiektów mogą być pobierane opłaty, których stawki ustala dyrektor parku narodowego; stawka opłaty za wstęp do parku narodowego nie może przekroczyć 0,75% najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników określonego na podstawie Kodeksu pracy. Wysokość stawki może podlegać corocznie waloryzacji w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych w minionym roku w stosunku do roku poprzedzającego rok miniony, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Opłaty są przeznaczane na utrzymanie infrastruktury turystycznej i edukacyjnej parku narodowego oraz innych zadań z zakresu ochrony przyrody.",

e) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
"7. Utworzenie parku narodowego, powiększenie lub zmniejszenie jego obszaru, następuje w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, które określa:
1) nazwę parku narodowego,
2) jego obszar,
3) otulinę,
4) nieruchomości Skarbu Państwa nie przechodzące w trwały zarząd parku narodowego,
5) zakazy właściwe dla danego parku narodowego wybrane spośród wymienionych w art. 23a.",

f) po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
"7a. Likwidacja parku narodowego może nastąpić w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, wyłącznie w razie bezpowrotnej utraty jego wartości przyrodniczych i kulturowych.",

g) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
"8. Minister właściwy do spraw środowiska nadaje statut parku narodowego w drodze rozporządzenia, kierując się zasadami ochrony przyrody na obszarze parku.",
g¹) ust. 9 skreśla się,
g²) ust. 10 otrzymuje brzmienie:
"10. Nieruchomości Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem ust. 7 pkt 4 i ust. 10a, położone w granicach parku narodowego, zostają oddane w trwały zarząd parku narodowego, na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami.",
U w a g a: do ponownego rozpatrzenia.

h) po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu:
"10a. Administrowanie obszarami morskimi, wchodzącymi w skład parku narodowego, regulują odrębne przepisy.",
i) ust. 13 otrzymuje brzmienie:
"13. W parkach narodowych oraz w rezerwatach przyrody grunty objęte ochroną ścisłą, częściową lub krajobrazową, budynki i budowle wraz z gruntem, na którym są posadowione, służące bezpośrednio osiąganiu celów z zakresu ochrony przyrody są zwolnione od podatków i opłat określonych w innych ustawach, z wyjątkiem podatku leśnego obliczanego według zasad określonych dla lasów ochronnych oraz podatku rolnego od gruntów rolnych obliczanego według zasad określonych w odrębnych ustawach.";
U w a g a: do ponownego rozpatrzenia.

12) w art. 16:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Dyrektora parku narodowego powołuje minister właściwy do spraw środowiska po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje dyrektora parku narodowego, informując o tym fakcie Państwową Radę Ochrony Przyrody.",

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4. Przy dyrektorze parku narodowego działa rada parku jako organ opiniodawczy i doradczy dyrektora parku narodowego.",

c) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
"4a. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze zarządzenia powołuje radę parku narodowego spośród działających na rzecz ochrony przyrody, przedstawicieli:
1) nauki,
2) praktyki,
3) właściwego terytorialnie samorządu gminnego,
4) organizacji społecznych,
5) organizacji gospodarczych
na trzyletnią kadencję określając jej skład i zakres działania.",
Uwaga: do ponownego rozpatrzenia.

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
"5. Dyrektor parku narodowego wydaje, na podstawie odrębnych przepisów, decyzje administracyjne w sprawach ochrony przyrody na terenie parku narodowego.",

e) w ust. 6 pkt 1 wyrazy "art. 190, 213 i 215" zastępuje się wyrazami "art. 290 i 291";

13) w art. 17 po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
"2a. Bezpłatne mieszkanie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje pracownikom zatrudnionym na stanowiskach:
1) dyrektora parku,
2) zastępcy dyrektora parku,
3) głównego specjalisty do spraw ochrony przyrody,
4) głównego specjalisty do spraw dydaktyki,
5) głównego specjalisty do spraw udostępniania parku,
6) nadleśniczego,
7) konserwatora obrębu ochronnego,
8) leśniczego,
9) konserwatora obwodu ochronnego,
10) podleśniczego,
11) starszego strażnika,
12) strażnika,
13) kierownika ośrodka hodowli zwierząt,
14) kierownika szkółki,
15) komendanta Straży Parku,
16) zastępcy komendanta Straży Parku,
17) dowódcy grupy terenowej Straży Parku,
18) starszego strażnika Straży Parku,
19) strażnika Straży Parku.
2b. Przez bezpłatne mieszkanie należy rozumieć przydzielony przez park narodowy lokal mieszkalny w budynku wielomieszkaniowym lub wolnostojącym, o powierzchni nie mniejszej niż 50 m², za które pracownik uprawniony nie płaci czynszu.
2c. W przypadku braku możliwości przydzielenia mieszkania przez park narodowy lub gdy pracownik uprawniony dysponuje własnym lokalem mieszkalnym w miejscu wykonywania pracy, park narodowy wypłaca pracownikowi ekwiwalent za powierzchnię nie większą niż 70 m², w wysokości stawki czynszu ustalonego na podstawie przepisów o najmie lokali.";

14) w art. 18:
a) w ust. 2:
- w pkt 4 po wyrazie "przestępstwa" dodaje się wyrazy "lub wykroczenia",
- pkt 5 otrzymuje brzmienie:
"5) zabezpieczenia jako dowodów rzeczowych, za pokwitowaniem, przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub wykroczenia, a także narzędzi i środków służących do ich popełnienia,",
- pkt 8 otrzymuje brzmienie:
"8) noszenia broni palnej długiej lub krótkiej, broni gazowej, ręcznego miotacza gazu, pałki służbowej, kajdanek, posługiwania się psem służbowym.",

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555) lub ustawy z dnia 20 maja 1997 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. Nr 12, poz. 116, z 1972 r. Nr 49, poz. 312, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, Nr 45, poz. 291, z 1983 r. Nr 44, poz. 203, Nr 6, poz. 35, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, Nr 43, poz. 251, Nr 72, poz. 422, z 1991 r. Nr 32, poz. 131, Nr 94, poz. 419, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 95, poz. 475, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 102, poz. 643, Nr 123, poz. 779 oraz z 1998 r. Nr 113, poz. 717).",
c) w ust. 3 po wyrazie "gazu" stawia się przecinek i dodaje wyrazy "pałki służbowej, kajdanek, prowadnic dla nieletnich, psa służbowego";

15) art. 19 otrzymuje brzmienie:
"Art. 19. Uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza Straży Parku, o których mowa w art. 18 przysługują dyrektorowi parku narodowego jego zastępcom, nadleśniczemu, leśniczemu, podleśniczemu i strażnikowi, wchodzącym w skład Służby Parków Narodowych.";

16) art. 20 otrzymuje brzmienie:
"Art. 20. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określi dla Służby Parków Narodowych:
1) stanowiska i wymagania kwalifikacyjne na poszczególnych stanowiskach, z uwzględnieniem wykształcenia oraz stażu pracy,
2) tryb przyznawania i zwalniania mieszkań przysługujących pracownikom zatrudnionym na stanowiskach wymienionych w art. 17 ust. 2a,
3) wzory umundurowania dla osób uprawnionych do ich noszenia oraz oznak służbowych dla poszczególnych stanowisk, w tym wzory umundurowania wyjściowego i codziennego z przeznaczeniem na odpowiednie pory roku, ich kolor, czasokresu ich użytkowania, przedmiotów uzupełniających mundury, kierując się potrzebą rozróżnienia cech szczególnych umundurowania pracowników zatrudnionych na poszczególnych stanowiskach, w tym funkcjonariuszy Straży Parku Narodowego, a także określi wzory oznak identyfikacyjnych, ich kolor, wzór orła umieszczonego na czapkach służbowych dla pracowników zatrudnionych na określonych stanowiskach, w tym funkcjonariuszy Straży Parku Narodowego.";

17) w art. 21:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Dyrektora Krajowego Zarządu Parków Narodowych powołuje minister właściwy do spraw środowiska po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje dyrektora Krajowego Zarządu Parków Narodowych, informując o tym fakcie Państwową Radę Ochrony Przyrody.";

b) w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
"1) zatwierdzanie rocznych planów ochrony, planów naukowo-badawczych, finansowych oraz sporządzanie sprawozdań zbiorczych z działalności parków narodowych,";
Uwaga: do ponownego rozpatrzenia.

18) w art. 23:
a) w ust. 1 po wyrazie "ekosystemy" dodaje się wyrazy "w tym siedliska przyrodnicze, a także",

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Wojewoda, w drodze rozporządzenia, uznaje za rezerwat przyrody obszar, o którym mowa w ust. 1, określając jego nazwę, położenie, szczególne cele ochrony, zakazy właściwe dla danego rezerwatu wybrane spośród wymienionych w art. 23a, oraz może wyznaczyć otulinę, a także organ sprawujący bezpośredni nadzór nad rezerwatem.",

c) w ust. 3a po wyrazie "wojewoda" dodaje się wyrazy "po zasięgnięciu opinii Wojewódzkiej Komisji Ochrony Przyrody",

d) skreśla się ust. 4,

e) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
"5. Jeżeli obowiązek utworzenia rezerwatu wynika z zobowiązań międzynarodowych, a wojewoda takiego rezerwatu nie uznał, minister właściwy do spraw środowiska może uznać, w drodze rozporządzenia, za rezerwat przyrody obszar, w granicach którego znajdują się siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt uznane za ginące lub zagrożone wyginięciem, jak również elementy przyrody nieożywionej mającej istotną wartość ze względów naukowych, przyrodniczych, kulturowych lub krajobrazowych. Rozporządzenie określa nazwę, położenie, szczególne cechy ochrony, zakazy właściwe dla danego rezerwatu przyrody wybrane spośród wymienionych w art. 23a oraz organ sprawujący bezpośrednio nadzór nad rezerwatem.",

f) skreśla się ust. 6,

g) po ust. 6 dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
"7. Wojewoda, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić opłaty za wstęp na obszar rezerwatu przyrody lub za korzystanie z jego wartości przyrody, kierując się potrzebą utrzymania infrastruktury turystycznej i edukacyjnej w tym rezerwacie przyrody.";

18a) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:
"Art. 23a. 1. W parku narodowym oraz rezerwacie przyrody, zabrania się:
1) polowania, wędkowania, rybołówstwa, chwytania dziko żyjących zwierząt, płoszenia ich i zabijania, zbierania poroży zwierzyny płowej, niszczenia nor i legowisk zwierzęcych oraz gniazd ptasich i wybierania z nich jaj,
2) pozyskiwania, niszczenia lub uszkadzania drzew i innych roślin,
3) wysypywania, zakopywania i wylewania odpadów lub innych nieczystości, innego zanieczyszczania wód, gleby oraz powietrza,
4) dokonywania zmian przedmiotów ochrony i obszarów objętych ochroną,
5) używania, użytkowania uszkadzania oraz zanieczyszczania przedmiotów oraz obszarów objętych ochroną,
6) zmiany stosunków wodnych, regulacji rzek i potoków, jeżeli one służą innym celom niż ochrona przyrody,
7) wydobywania skał, minerałów, torfu i bursztynu,
8) niszczenia gleby lub zmiany sposobu jej użytkowania,
9) palenia ognisk, tytoniu lub używanie źródeł światła o otwartym płomieniu poza miejscami wyznaczonymi,
10) prowadzenia działalności gospodarczej, handlowej, a także rolniczej, hodowlanej lub chowu zwierząt,
11) zbioru dziko rosnących roślin, grzybów oraz ich części,
12) ruchu pieszego, rowerowego, narciarskiego, jazdy konnej wierzchem poza szlakami do tego wyznaczonymi,
13) wprowadzania psów bez smyczy i kagańca,
14) wspinaczki, eksploracji jaskiń lub zbiorników wodnych poza miejscami do tego wyznaczonymi,
15) ruchu pojazdów poza drogami publicznymi i innymi drogami do tego wyznaczonymi,
16) umieszczania tablic, napisów, ogłoszeń reklamowych i innych znaków nie związanych z ochroną przyrody, z wyjątkiem znaków drogowych i innych związanych z ochroną porządku i bezpieczeństwa publicznego, na przedmiotach lub obszarach objętych ochroną,
17) sprzedaży i spożywanie napojów alkoholowych poza miejscami do tego wyznaczonymi,
18) zakłócenia ciszy,
19) używania łodzi motorowych, uprawiania sportów wodnych i motorowych, pływanie, żeglowanie poza akwenami lub szlakami do tego wyznaczonymi,
20) używania motolotni, lotni i spadolotni,
21) wykonywania lotów cywilnymi statkami powietrznymi poniżej 2000 metrów wysokości względnej, z wyjątkiem lotów patrolowych i interwencyjnych Lasów Państwowych, Państwowej Straży Pożarnej, administracji morskiej oraz związanych z ochroną bezpieczeństwa publicznego lub ochroną granicy państwowej,
22) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu,
23) biwakowania poza miejscami wyznaczonymi,
24) prowadzenia badań naukowych w parku narodowym bez zgody dyrektora parku, a w rezerwacie przyrody bez zgody właściwego organu uznającego obszar za rezerwat przyrody,
25) wprowadzania gatunków roślin lub zwierząt poza ich naturalne miejsca występowania,
26) wprowadzania organizmów zmodyfikowanych genetycznie,
2. Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą:
1) wykonywania zabiegów wynikających z planu ochrony lub rocznych zadań ochronnych, a także w przypadku konieczności likwidacji nagłych zagrożeń, czynności nie ujętych w planie ochrony za zgodą organu ustanawiającego plan ochrony,
2) prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem publicznym i ochroną przeciwpożarową lub likwidacji skutków klęski żywiołowej,
3) wykonywania zadań z zakresu obronności kraju w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa państwa,
4) obszarów objętych ochroną krajobrazową w trakcie ich gospodarczego wykorzystania przez jednostki organizacyjne, osoby prawne lub fizyczne oraz wykonywania prawa własności, zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
3. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 21 w stosunku do rezerwatu przyrody utworzonego na podstawie art. 23 ust. 3, wojewoda może wprowadzić po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu.
4. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 nie dotyczy prowadzenia działalności na obszarze objętym ochroną częściową lub krajobrazową, określonej w planie ochrony.";

18b) art. 24 otrzymuje brzmienie:
"Art. 24. 1. Park krajobrazowy jest obszarem chronionym ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe, a celem jego utworzenia jest zachowanie, popularyzacja i upowszechnianie tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.
2. Grunty rolne, leśne i inne nieruchomości znajdujące się w granicach parku krajobrazowego pozostawia się w gospodarczym wykorzystaniu.
3. Wokół parku krajobrazowego może być utworzona otulina.
4. Utworzenie parku krajobrazowego następuje w drodze rozporządzenia wojewody po uzgodnieniu z właściwymi miejscowo organami zainteresowanych jednostek samorządu terytorialnego.
5. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, określa nazwę parku krajobrazowego, obszar parku i otuliny jeśli została utworzona. Wojewoda wybiera właściwe dla danego parku krajobrazowego zakazy spośród wymienionych w art. 26a, kierując się potrzebą ochrony przyrody.
6. Minister właściwy do spraw środowiska koordynuje działalność parków krajobrazowych.
7. Dyrektora parku krajobrazowego powołuje wojewoda po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej komisji ochrony przyrody. Wojewoda odwołuje dyrektora parku krajobrazowego, informując o tym fakcie wojewódzką komisję ochrony przyrody.
8. Dyrektora parku krajobrazowego, położonego w kilku województwach, powołuje minister właściwy do spraw środowiska w uzgodnieniu z wojewodami po zasięgnięciu opinii właściwych wojewódzkich komisji ochrony przyrody. Minister właściwy do spraw środowiska w uzgodnieniu z wojewodami, odwołuje dyrektora parku krajobrazowego informując o tym fakcie wojewódzkie komisje ochrony przyrody.
9. Do zadań dyrektora parku krajobrazowego należy w szczególności:
1) ochrona przyrody zgodnie z rozporządzeniem o utworzeniu parku krajobrazowego,
2) organizacja działalności naukowej i dydaktycznej na terenie parku krajobrazowego i jego otuliny,
3) wydawanie z upoważnienia wojewody decyzji administracyjnych w zakresie ochrony przyrody na terenie parku krajobrazowego i jego otuliny,
4) współdziałanie w zakresie ochrony przyrody z jednostkami organizacyjnymi, osobami prawnymi i fizycznymi.
10. W celu zarządzania parkami krajobrazowymi mogą być tworzone zespoły parków krajobrazowych.
11. Do dyrektora zespołu parków krajobrazowych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące dyrektora parku krajobrazowego.
12. Na terenie Lasów Państwowych znajdujących się w granicach parku krajobrazowego, zadania w zakresie ochrony przyrody wykonuje samodzielnie miejscowy nadleśniczy, zgodnie z planem ochrony parku krajobrazowego, uwzględnionym w operacie urządzania lasu.";

18c) dodaje się art. 24a w brzmieniu:
"Art. 24a. 1. Przy dyrektorze parku krajobrazowego działa rada parku jako organ opiniodawczo-doradczy.
2. Radę parku powołuje właściwy wojewoda spośród działających na rzecz ochrony przyrody, przedstawicieli:
1) nauki,
2) praktyki,
3) właściwego terytorialnie samorządu gminnego,
4) organizacji społecznych,
5) organizacji gospodarczych
na trzyletnią kadencję określając jej skład i zakres działania.
3. Radę parku dla parku położonego na terenie kilku województw powołuje wojewoda, na którego obszarze działania znajduje się największa część parku, w porozumieniu z pozostałymi wojewodami.
4. Do rady parku zespołu parków krajobrazowych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rady parku krajobrazowego.

18d) dodaje się art. 24b w brzmieniu:
"Art. 24b. 1. Tworzy się Służbę Parków Krajobrazowych.
2. Pracownicy zaliczeni do Służby Parków Krajobrazowych mają prawo do bezpłatnego umundurowania.
3. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określi dla Służby Parków Krajobrazowych:
1) stanowiska i wymagania kwalifikacyjne na poszczególne stanowiska z uwzględnieniem wykształcenia oraz stażu pracy,
2) wzory umundurowania ustalając wzory umundurowania wyjściowego i codziennego, kolor, przedmioty uzupełniające umundurowanie czasokres ich użytkowania opisując poszczególne części umundurowania z przeznaczeniem na odpowiednie pory roku oraz ustalając wzory oznak identyfikacyjnych i służbowych ich kolor, wzór orła umieszczanego na czapkach służbowych kierując się potrzebą rozróżniania pracowników Służby Parków Krajobrazowych zatrudnionych na określonych stanowiskach.";

18e) po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu:
"Art. 26a. 1. W parku krajobrazowym oraz na obszarze chronionego krajobrazu zabrania się:
1) lokalizowania nowych obiektów i instalowania nowych urządzeń, inwestycji szkodliwych dla środowiska oraz inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska lub trwale naruszyć walory krajobrazowe, lokalizacji budownictwa letniskowego poza miejscami wyznaczonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,
2) utrzymywania otwartych ścieków,
3) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeśli służą innym celom niż ochrona przyrody i zrównoważonemu wykorzystaniu użytków rolnych i leśnych,
4) likwidowania małych zbiorników wodnych, starorzeczy oraz obszarów wodnobłotnych,
5) wylewania gnojowicy, z wyjątkiem nawożenia własnych gruntów rolnych,
6) lokalizacji ośrodków chowu, hodowli posługujących się metodą bezściółkową,
8) organizowania rajdów motorowych i samochodowych oraz pokazów lotów akrobacyjnych,
9) umieszczania tablic ogłoszeniowych i reklamowych poza obszarami zabudowanymi,
10) likwidowania zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych,
11) zabijania dziko żyjących zwierząt, niszczenia nor, legowisk zwierzęcych, ptasich gniazd oraz wybierania jaj,
12) wypalania roślinności i pozostałości roślinnych, wydobywania skał, minerałów, torfu oraz niszczenia gleby,
13) wysypywania, zakopywania i wylewania odpadów lub innych nieczystości, poza miejscami do tego wyznaczonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,
14) zanieczyszczania wód, gleby oraz powietrza, ponad wielkości określone na podstawie odrębnych przepisów,
15) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem obiektów związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym lub przeciwpowodziowym.
2. Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą zadań realizowanych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa, w przypadkach zagrożenia bezpieczeństwa państwa.
3. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy inwestycji realizujących cele publiczne.";

19) art. 27 otrzymuje brzmienie::
"Art. 27. Ochrona gatunkowa roślin i zwierząt ma na celu zabezpieczenie dziko występujących roślin lub zwierząt oraz ich siedlisk, a w szczególności gatunków rzadko występujących, endemicznych, podatnych na zagrożenia i zagrożonych wyginięciem oraz objętych ochroną na podstawie umów międzynarodowych, jak też zachowanie różnorodności gatunkowej i genetycznej.;

19a) po art. 27 dodaje się art. 27a-27b w brzmieniu:
"Art. 27a. 1. W stosunku do rodzimych, dziko występujących roślin objętych ochroną gatunkową, zabrania się:
1) pozyskiwania, umyślnego niszczenia lub uszkadzania,
2) umyślnego niszczenia ich siedlisk,
3) zbioru, przetrzymywania, posiadania, preparowania, przetwarzania roślin oraz ich części,
4) dokonywania zmian stosunków wodnych, stosowania środków chemicznych, niszczenia ściółki leśnej, gleby w pobliżu stanowisk roślin chronionych,
5) zbywania, nabywania, oferowania do sprzedaży, darowizny,
6) wwożenia i wywożenia poza granicę państwa żywych, martwych, przetworzonych, spreparowanych w całości albo ich części oraz produktów pochodnych.
2. Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą:
1) wykonywania czynności związanych z prowadzeniem racjonalnej gospodarki człowieka, a szczególnie: rolnej, leśnej lub rybackiej,
2) zbioru grzybów gatunków objętych ochroną częściową w celach konsumpcyjnych,
3) usuwania roślin niszczących materiały lub budynki,
4) zwalczania roślin zagrażających zdrowiu lub życiu ludzi lub zwierząt,
5) pozyskiwania roślin objętych ochroną częściową, ich części lub produktów pochodnych jeżeli zainteresowane podmioty uzgodniły z ministrem właściwym do spraw środowiska miejsca pozyskiwania ich ilości oraz czas,
6) przetrzymywania, zbywania, nabywania, oferowania do sprzedaży, wymiany, darowizny, a także wywożenia poza granicę państwa, żywych, martwych, przetworzonych, spreparowanych w całości albo ich części i produktów pochodnych roślin, o których mowa w pkt 5.
Art. 27b. 1. W stosunku do rodzimych dziko występujących zwierząt objętych ochroną gatunkową, zabrania się:
1) umyślnego zabijania, okaleczania, chwytania, pozyskiwania, przetrzymywania, a także posiadania żywych, martwych, w całości lub ich części,
2) płoszenia, niepokojenia, fotografowania, filmowania, obserwacji z odległości powodującej zaniepokojenie zwierząt, w tym w czasie snu zimowego lub w okresie rozrodu i wychowu młodych, bez zezwolenia wojewody,
3) umyślnego niszczenia ich siedlisk,
4) preparowania martwych, w tym znalezionych, zwierząt lub ich części, bez zezwolenia wojewody,
5) przetrzymywania spreparowanych zwierząt lub ich części, bez zezwolenia wojewody,
6) umyślnego niszczenia ich gniazd, nor, legowisk, żeremi oraz jaj, postaci młodocianych i form rozwojowych,
7) wybierania, posiadania i przetrzymywania jaj oraz wydmuszek,
8) przemieszczania z miejsc regularnego przebywania na inne miejsca, w tym także urodzonych i hodowanych w niewoli, na stanowiska naturalne,
9) zbywania, nabywania, oferowania do sprzedaży, wymiany, darowizny, a także wwożenia i wywożenia poza granice państwa żywych, martwych, spreparowanych w całości albo ich części i pochodnych,
10) niszczenia mrowisk w lasach.
2. Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą:
1) usuwania w okresie od dnia 1 września do końca lutego gniazd ze skrzynek lęgowych dla ptaków,
2) usuwania od dnia 1 września do końca lutego gniazd ptasich z budynków, obiektów inżynieryjnych i terenów zieleni, jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa lub sanitarne,
3) filmowania, fotografowania zwierząt w obrębie zabudowań i w miejscach ogólnodostępnionych,
4) chwytania na terenach zabudowanych, przez uprawnione podmioty, zabłąkanych zwierząt i przemieszczania ich do miejsc regularnego przebywania,
5) chwytania zwierząt rannych i osłabionych, w celu udzielenia im pomocy weterynaryjnej i przemieszczenia do ośrodka rehabilitacji,
6) wykonywania czynności związanych z prowadzeniem racjonalnej gospodarki człowieka, a w szczególności rolnej, leśnej lub rybackiej,
7) pozyskiwania zwierząt gatunków objętych ochroną częściową, ich części lub produktów pochodnych, jeżeli zainteresowane podmioty uzgodniły z ministrem właściwym do spraw środowiska miejsca pozyskiwania oraz ich ilości,
8) przetrzymywania, zbywania, nabywania, oferowania do sprzedaży, wymiany, darowizny, a także wywożenia poza granicę państwa żywych, martwych, spreparowanych w całości albo ich części i produktów pochodnych zwierząt, o których mowa w pkt 7.
3. W stosunku do miejsc rozrodu i regularnego przebywania zwierząt gatunków chronionych, dla których wojewoda ustala granice tych miejsc, zabrania się dokonywania zmian polegających na wycinaniu drzew lub krzewów, prowadzeniu robót melioracyjnych, wznoszeniu obiektów, urządzeń i instalacji oraz prowadzeniu prac mających wpływa na ochronę miejsc rozrodu i regularnego przebywania tych zwierząt, a także zabrania się przebywania ludzi, bez zgody wojewody.
Art. 27c. 1. Organy ochrony przyrody podejmują działania w celu ratowania gatunków zagrożonych wyginięciem.
2. Jeżeli zmiany w środowisku spowodują zagrożenie roślin lub zwierząt gatunków chronionych wojewoda jest obowiązany, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej komisji ochrony przyrody, podjąć stosowne działania w celu zapewnienia trwałego zachowania danego gatunku i jego siedliska, bądź zapobieżenia szkodom lub ich ograniczenia.
3. Wojewoda ustala i likwiduje granice miejsc rozrodu i regularnego przebywania zwierząt gatunków chronionych, wymienionych w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 oraz prowadzi wykaz tych miejsc.
4. Wojewoda, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić na obszarze województwa, na czas określony, ochronę gatunków roślin lub zwierząt nie objętych ochroną, o której mowa w ust. 3, a także właściwe dla nich zakazy wybrane spośród wymienionych w art. 27a ust. 1 oraz art. 27b ust. 1, a także odstępstwa od zakazów wybrane spośród wymienionych w art. 27a ust. 2 oraz art. 27b ust. 2.
5. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia określi:
1) listę gatunków roślin rodzimych, dziko występujących objętych ochroną gatunkową ścisłą i częściową oraz zakazy właściwe dla tych gatunków, wybrane spośród wymienionych w art. 27a ust. 1, a także odstępstwa od zakazów wybrane spośród wymienionych w art. 27a ust. 2.
2) listę gatunków zwierząt rodzimych, dziko występujących objętych ochroną gatunkową ścisłą i częściową, w tym gatunków, dla których ustala się granice miejsc rozrodu i regularnego przebywania oraz terminy ochrony tych miejsc, wyróżniając strefę ochrony ścisłej i częściowej, zakazy dla danych gatunków, wybrane spośród wymienionych w art. 27b ust. 1, a także odstępstwa od zakazów wybrane spośród wymienionych w art. 27b ust. 2.
6. Minister właściwy do spraw środowiska, wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 3, będzie kierował się potrzebą ochrony roślin lub zwierząt gatunków rzadko występujących, zagrożonych wyginięciem lub wrażliwych na zmiany środowiska przyrodniczego, ich siedlisk, w tym miejscu rozrodu i regularnego przebywania zwierząt.
7. Minister właściwy do spraw środowiska może zezwolić wyjątkowo na pozyskanie roślin i zwierząt chronionych oraz inne czynności podlegające ograniczeniu, zakazom lub nakazom.
Art. 27d. 1. Zabrania się przewożenia przez granicę państwa roślin lub zwierząt, ich części i produktów pochodny, podlegających ograniczeniom na podstawie umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, bez zezwolenia ministra właściwego do spraw środowiska.
2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy tranzytu, o ile przepisy umowy międzynarodowej nie stanowią inaczej.
3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane po spełnieniu warunków wynikających z postanowień umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną oraz odrębnych przepisów.
4. Zezwolenie zawiera warunki określające jego ważność.
5. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia określi:
1) listę roślin i zwierząt, o których mowa w ust. 1, oraz ich status ochronny odpowiadający ograniczeniom określonym umowami międzynarodowymi, których Rzeczpospolita Polska jest stroną,
2) warunki i tryb wydawania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1,
3) wzór wniosku o wydanie zezwolenia oraz spis dokumentów, które należy dołączyć do wniosku,
4) wzory zezwoleń,
5) tryb postępowania z wydanymi zezwoleniami.
Art. 27e. 1. Przetrzymywanie roślin i zwierząt, o których mowa w art. 27d ust. 1, oraz ich uprawa i hodowla wymaga wpisania do rejestru.
2. Rejestry, o których mowa w ust. 1, prowadzi starosta właściwy ze względu na miejsce przetrzymywania roślin lub zwierząt oraz prowadzenia upraw i hodowli. Rejestr powinien zawierać:
1) liczbę porządkową,
2) datę dokonania wpisu lub wykreślenia z niego,
3) imię, nazwisko i adres posiadacza lub przetrzymującego,
4) adres miejsca przetrzymywania, prowadzenia uprawy, hodowli,
5) wielkość powierzchni zajętych pod uprawę, liczbę zwierząt albo ilość rozpoznawalnych części lub pochodnych,
6) nazwę gatunku w języku łacińskim i polskim, jeżeli polska nazwa istnieje,
7) opis oznakowania, jeżeli istnieje,
8) cel posiadania lub przetrzymywania,
9) numer i datę wydania zezwolenia na wwóz do kraju lub zezwolenia na pozyskanie,
10) numer i datę dokumentu wydanego przez urzędowego lekarza weterynarii, potwierdzającego urodzenie zwierzęcia w hodowli.
3. Obowiązek rejestrowania lub wykreślania z rejestru powstaje z chwilą wejścia w posiadanie lub wyzbycia się rośliny lub zwierzęcia, wwozu do kraju lub wywozu za granicę, a także powstania zmiany w danych rejestrowych. Wniosek o dokonanie stosownego wpisu lub skreślenia z rejestru powinien być złożony właściwemu staroście w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku.
4. Za dokonanie wpisu oraz wydanie wypisu z rejestru pobierana jest opłata skarbowa.
5. Minister właściwy do spraw środowiska może, w drodze rozporządzenia, określić szczegółowe warunki znakowania roślin i zwierząt.";
propozycja prof. Marka Górskiego

20) w art. 30:
a) w ust 1 skreśla się wyrazy "itp.",

b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. Zakazuje się niszczenia, zasypywania i dokonywania zmiany przeznaczenia użytkowania użytków ekologicznych, o których mowa w ust. 1.";

21) po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu:
"Art. 31a. W stosunku do szczególnych form ochrony przyrody, o których mowa w art. 28, 29, 31, zabrania się niszczenia, uszkadzania, przekształcania obiektu, uszkadzania i zanieczyszczania gleby, zaśmiecania obiektu i terenu wokół niego, zmiany stosunków wodnych oraz budowy budynków, budowli, obiektów małej architektury i tymczasowych obiektów budowlanych mogących mieć negatywny wpływ na obiekt chroniony bądź spowodować degradację krajobrazu.";

22) art. 32 otrzymuje brzmienie:
"Art. 32. Wprowadzenie form ochrony przyrody, o których mowa w art. 26 i 28-31, następuje, w drodze rozporządzenia wojewody, który określa nazwę obszaru lub obiektu, jego położenie, w miarę potrzeb otulinę oraz zakazy dla nich właściwe wybrane spośród wymienionych w art. 26a lub art. 31a, w szczególności w odniesieniu do inwestycji realizujących cele publiczne.";

23) w art. 33 w ust. 1 skreśla się wyrazy "Dotyczy to szczególnie rezerwatów biosfery.";

24) w art. 34 w ust. 1 wyrazy "pkt 4-6" zastępuje się wyrazami "pkt 4 i 6";

25) po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu:
"Art. 35a. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje siedlisk przyrodniczych kierując się potrzebą ochrony siedlisk przyrodniczych zagrożonych zanikiem, mających ograniczony zasięg terytorialny wynikający z właściwości przyrodniczych, charakterystycznych dla regionu przyrodniczo-klimatycznego, a także potrzebą zachowania różnorodności biologicznej.";

26) w art. 36 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. Budowa obiektów i urządzeń służących celom parku narodowego lub rezerwatu przyrody oraz związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego i leśnego, jest dopuszczona jeżeli ich lokalizacja, wielkość lub architektura nie spowoduje degradacji przyrody lub krajobrazu.";

27) skreśla się art. 37 i 38;

28) w art. 39:
a) w ust. 1 po wyrazach "parków narodowych" dodaje się wyrazy "i rezerwatów przyrody, o których mowa w art. 23 ust. 5",
Uwaga: do ponownego rozpatrzenia.

b) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4. Rejestry, dla poszczególnych form ochrony przyrody, o których mowa w ust. 1-3 powinny zawierać:
1) liczbę porządkową,
2) nazwę, jeżeli istnieje i formę ochrony przyrody,
3) datę utworzenia formy ochrony przyrody,
4) położenie geograficzne i administracyjne formy ochrony przyrody (gmina, powiat, województwo),
5) powierzchnię z wyszczególnieniem formy własności i rodzajów gruntów (nie dotyczy pomników przyrody),
6) krótki opis przedmiotu lub obiektu poddanego pod ochronę,
7) miejsce i data ogłoszenia aktu o uznaniu lub utworzeniu szczególnej formy ochrony przyrody.";

29) w art. 41:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. W parkach narodowych lub rezerwatach przyrody oraz w odniesieniu do gatunków chronionych roślin lub zwierząt stosuje się ochronę ścisłą lub ochronę częściową.",

b) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4. W parkach narodowych lub rezerwatach przyrody, w których część gruntów pozostawiona jest w gospodarczym wykorzystaniu, na gruntach tych stosuje się ochronę krajobrazową.";

29a) art. 42 otrzymuje brzmienie:
"Art. 42. 1. Zabrania się wprowadzania do środowiska przyrodniczego zwierząt lub roślin, a także ich form rozwojowych, obcych rodzimej faunie i florze.
2. Zabrania się przemieszczania w środowisku przyrodniczym zwierząt lub roślin, a także ich form rozwojowych, obcych rodzimej faunie i florze.
3. Zakazy, o których mowa w ust. 1 i 2 dotyczą także roślin lub zwierząt wprowadzonych do środowiska przyrodniczego przed wejściem w życie ustawy.
4. Odstępstwa od zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2 wymagają zezwolenia ministra właściwego do spraw środowiska w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, po zaopiniowaniu przez Państwową Radę Ochrony Przyrody.";

30) art. 46 otrzymuje brzmienie:
"Art. 46. 1. Rośliny lub zwierzęta zagrożone wyginięciem w stanie naturalnym, utrzymywane w ogrodach botanicznych, zoologicznych lub bankach genów podlegają ochronie w celu zachowania różnorodności biologicznej.
2. Przeniesienie z ogrodu botanicznego, zoologicznego lub banku genów do stanu naturalnego roślin lub zwierząt zagrożonych wyginięciem następuje za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska.";

31) art. 48 otrzymuje brzmienie:
"Art. 48. Działalność statutowa organizacji społecznych, mających na celu ochronę przyrody na obszarach parków narodowych lub parków krajobrazowych, wymaga uzgodnienia z dyrektorami tych parków, na obszarach nadleśnictw - z właściwymi nadleśniczymi, a na pozostałych terenach objętych formami ochrony przyrody - z właściwymi wojewódzkimi konserwatorami przyrody.";
Uwaga: do ponownego rozpatrzenia.

31a) w art. 49 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
"6. Do działalności społecznych opiekunów przyrody na obszarach objętych formami ochrony przyrody stosuje się odpowiednio przepis art. 48.";

32) w art. 50:
a) skreśla się ust. 1,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Na obrzeżach chronionych kompleksów przyrodniczych oraz w pobliżu chronionych tworów przyrody należy umieszczać tablice obwieszczające o ograniczeniach i zakazach, wprowadzonych w myśl przepisów rozdziału 4, lub inne oznakowania informujące o poddaniu pod ochronę.",

c) dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określi wzory tablic uwzględniając potrzebę ujednolicenia wzoru tablic na terenie kraju, określając kształt i ich wielkość, materiał z jakiego zostaną wykonane, tło tablic, wielkość i kolor liter oraz miejsca umieszczania tablic.";

33) art. 52 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4. Szkody powodowane przez zwierzęta zaliczane do gatunków łownych, występujące w parkach narodowych, strefach ochrony zwierząt oraz w rezerwatach przyrody szacuje się oraz dokonuje się wypłaty odszkodowań według zasad określonych w ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz.U. Nr 147, poz. 713, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554, Nr 110, poz. 715, Nr 133, poz. 884, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 401).";

34) w art. 58:
a) w ust. 1 wyrazy "o których mowa w art. 36 i art. 37 ust. 1" zastępuje się wyrazami "obowiązujące na obszarach chronionych oraz w stosunku do roślin, zwierząt objętych ochroną gatunkową ustanowioną przez właściwy organ oraz w stosunku do siedlisk przyrodniczych",

b) w ust. 2:
- w pkt 2 wyrazy "25 000 złotych" zastępuje się wyrazami "pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego brutto, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za kwartał poprzedzający kwartał, w którym nastąpiło wykroczenie",
- po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
"3) przepadek albo odesłanie rośliny lub zwierzęcia do państwa eksportującego na koszt właściciela.";

35) użyte w odpowiednim przypadku w art. 6 pkt 1, art. 7 ust. 1 i 2, art. 10 pkt 1, art. 16 ust. 2 i 4, art. 21 ust. 1 i 2, art. 24 ust. 6 i 8, art. 27 ust. 4, art. 35, art. 42 wyrazy "Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa" zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami "minister właściwy do spraw środowiska".

Art. 2.
W ustawie z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. Nr 111, poz. 724, z 1998 r. Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 668) skreśla się:
1) art. 26;
2) w art. 36 ust. 2-4.

Art. 3.
Parki narodowe utworzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się parkami narodowymi w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 3a.
Rady naukowe parków narodowych utworzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się radami parków narodowych.

Art. 4.
1. Rezerwaty przyrody utworzone do dnia 31 grudnia 1998 r. na podstawie dotychczasowych przepisów stają się rezerwatami przyrody w rozumieniu art. 1 pkt 18 lit. b niniejszej ustawy.
2. W okresie roku od dnia wejścia w życie ustawy właściwej wojewodowie ogłoszą w dzienniku urzędowym województwa wykaz rezerwatów przyrody, o których mowa w ust. 1. Rezerwat przyrody położony na obszarze kilku województw wykazuje wojewoda, na którego obszarze działania znajduje się największa część rezerwatu przyrody, w porozumieniu z właściwymi wojewodami.
3. Dla rezerwatów przyrody dla których nie sporządzono planów ochrony, a utworzonych przed wejściem w życie ustawy, organ właściwy sporządzi je nie później niż w ciągu 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 5.
Parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, pomniki przyrody utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów stają się parkami krajobrazowymi, obszarami chronionego krajobrazu, pomnikami przyrody w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 6.
Pracownicy Służby Parków Narodowych i Służby Parków Krajobrazowych mogą używać umundurowanie oraz przedmiotów uzupełniających mundury i oznak według dotychczasowo obowiązujących wzorów, do czasu wyczerpania ich zapasów, nie dłużej niż 18 miesięcy od wejścia w życie ustawy.

Art. 7.
W ciągu 18 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 19, w odniesieniu do roślin lub zwierząt gatunków obcych rodzimej florze lub faunie objętych ochroną posiadacze upraw tych roślin, hodowli lub chowu tych zwierząt mają obowiązek zgłosić je do zarejestrowania.

Art. 8.
Do spraw wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 9.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy dotychczasowe obowiązujące, jeżeli nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 10.
Minister właściwy do spraw środowiska ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, jednolity tekst ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania tekstu.

Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Propozycje Biura Legislacyjnego

Wariant I
..) w art. 17 dodaje się ust. 2c-2e w brzmieniu:
"2c. W przypadku:
1) braku możliwości dostarczenia mieszkania przez park narodowy
uprawnionemu pracownikowi,
2) posiadania przez uprawnionego pracownika lokalu mieszkalnego, który stanowi jego własność
wypłaca się ekwiwalent za niewykorzystywanie bezpłatnego mieszkania.
2d. Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 2c, wypłaca się w wysokości średniej stawki czynszu w stosunkach wolnego najmu w danej miejscowości przy przysługującej maksymalnej powierzchni normatywnej dla liczby osób pozostających z pracownikiem we wspólnym gospodarstwie domowym, jednak nie więcej niż za 70 m². Przepis art. 42 ust. 1, ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 1998 r. Nr 120, poz. 797, Nr 162, poz. 1119) stosuje się odpowiednio.
2e. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze rozporządzenia:
1) tryb i szczegółowe zasady obliczania oraz tryb i terminy wypłacania ekwiwalentu za niewykorzystanie bezpłatnego mieszkania, uwzględniając specyfikę parków narodowych oraz warunki lokalne,
2) tryb dostarczania i zwalniania mieszkań pracownikom zatrudnionym na stanowiskach, o których mowa w art. 17 ust. 2a.".

U w a g a: w przypadku przyjęcia propozycji należy skreślić pkt 2 zawarty w nowym brzmieniu art. 20 (art. 1 pkt 16 projektu ustawy).

Propozycje Biura Legislacyjnego
Wariant II
..) w art. 17 dodaje się ust. 2c-2e w brzmieniu:
"2c. W przypadku:
1) braku możliwości dostarczenia mieszkania przez park narodowy
uprawnionemu pracownikowi,
2) posiadania przez uprawnionego pracownika lokalu mieszkalnego, który stanowi jego własność
wypłaca się ekwiwalent za niewykorzystywanie bezpłatnego mieszkania.
2d. Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 2c, wypłaca się w wysokości średniej stawki czynszu w stosunkach wolnego najmu w danej miejscowości przy przysługującej maksymalnej powierzchni normatywnej, o której mowa w art. 42 ust. 1, ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 1998 r. Nr 120, poz. 797, Nr 162, poz. 1119), jednak nie więcej niż za 70 m². Obliczając wysokość ekwiwalentu uwzględnia się ilość osób pozostających z pracownikiem we wspólnym gospodarstwie domowym.
2e. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze rozporządzenia:
1) tryb i szczegółowe zasady obliczania oraz tryb i terminy wypłacania ekwiwalentu za niewykorzystanie bezpłatnego mieszkania, uwzględniając specyfikę parków narodowych oraz warunki lokalne,
2) tryb dostarczania i zwalniania mieszkań pracownikom zatrudnionym na stanowiskach, o których mowa w art. 17 ust. 2a.".

U w a g a: w przypadku przyjęcia propozycji należy skreślić pkt 2 zawarty w nowym brzmieniu art. 20 (art. 1 pkt 16 projektu ustawy).

Propozycje Biura Legislacyjnego

Wariant III
..) w art. 17 dodaje się ust. 2c-2g w brzmieniu:
"2c. W przypadku:
1) braku możliwości dostarczenia mieszkania przez park narodowy
uprawnionemu pracownikowi,
2) posiadania przez uprawnionego pracownika lokalu mieszkalnego, który stanowi jego własność
wypłaca się ekwiwalent za niewykorzystywanie bezpłatnego mieszkania.
2d. Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 2c, wypłaca się w wysokości średniej stawki czynszu w stosunkach wolnego najmu w danej miejscowości przy przysługującej maksymalnej powierzchni normatywnej dla liczby osób pozostających z pracownikiem we wspólnym gospodarstwie domowym, jednak nie więcej niż za 70 m².
2e. Dla potrzeb obliczenia i wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystanie bezpłatnego mieszkania ustala się, z zastrzeżeniem ust. 2d, następujące wielkości normatywnej powierzchni użytkowej w przeliczeniu na liczbę osób pozostających z pracownikiem we wspólnym gospodarstwie domowym:
1) 35 m² - dla 1 osoby,
2) 40 m² - dla 2 osób,
3) 45 m² - dla 3 osób,
4) 55 m² - dla 4 osób,
5) 65 m² - dla 5 osób,
6) 70 m² - dla 6 osób.
2f. Normy powierzchni użytkowej podwyższa się o 10 m², jeżeli w lokalu mieszka osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku.
2g. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze rozporządzenia:
1) tryb i szczegółowe zasady obliczania oraz tryb i terminy wypłacania ekwiwalentu za niewykorzystanie bezpłatnego mieszkania, uwzględniając specyfikę parków narodowych oraz warunki lokalne,
2) tryb dostarczania i zwalniania mieszkań pracownikom zatrudnionym na stanowiskach, o których mowa w art. 17 ust. 2a.".

U w a g a: w przypadku przyjęcia propozycji należy skreślić pkt 2 zawarty w nowym brzmieniu art. 20 (art. 1 pkt 16 projektu ustawy).

Powrót